Zespół Szkół Elektryczno - Elektronicznych w Radomsku

Placówka która obecnie nosi nazwę: Zespołu Szkół Elektryczno – Elektronicznych jest jedną z najstarszych instytucji pedagogicznych miasta Radomska. Jej historia sięga II połowy XIX wieku i związana jest z nazwiskiem Feliksa Fabianiego.

W 1862roku Feliks Fabiani otrzymał upoważnienie do prowadzenia w Radomsku dwuklasowej pensji prywatnej męskiej rozbudowanej następnie do pięcioklasowej. Szkoła ta rozpoczęła działalność w 1864roku i mieściła się przy ulicy Żeromskiego (dawniej Żabia) a po jej spaleniu w 1872 przy ulicy Długiej. Wychowankami tej szkoły byli m.in. Rektor Uniwersytetu Lubelskiego prof. T. Kruszyński, Rektor Uniwersytetu Warszawskiego prof. A. Szlagowski oraz profesorowie Uniwersytetu Warszawskiego W. Tokarz i A, Borowski. Szkoła ta istniała do 1904 roku.

W latach 1904 – 1921 Radomsko nie posiadało społecznego gimnazjum. Mieszkańców nurtowała myśl o założeniu nowej szkoły. Sprawą tą zajął się uczeń śp. F. Fabianiego pan Karmiński. W 1921roku Rząd wyraził zgodę na otwarcie Społecznego Gimnazjum im. Feliksa Fabianiego. Od 1924roku w Gimnazjum czynna była Państwowa Stacja Meteorologiczna prowadzona przez uczniów, działał Hufiec Harcerski, Hufiec Szkolny, kółko polonistyczne i koło samopomocy. 6 lutego 1938roku nastąpiło uroczyste poświecenie budynku szkoły i oddanie go do użytku.

W 1950roku Gimnazjum męskie im. Feliksa Fabianiego zostało przeniesione do budynku przy ulicy Waryńskiego ( obecnie Szkoła Podstawowa nr.2 ) a w budynku przy ulicy Narutowicza zaczęło funkcjonować Liceum Pedagogiczne Wychowawczyń Przedszkoli. Dyrektorem szkoły była przez jeden roku Maria Bartnik a w latach 1950 – 1963 Eugenia Robak.

W roku szkolnym 1956 – 1957 Państwowe Liceum Wychowawczyń Przedszkoli przemianowano na Liceum Pedagogicznego. Dyrektorem Liceum została Eugenia Robak, zastępcą Czesław Stankiewicz, kierownikiem szkoły ćwiczeń Janina Koprowska.

Od roku szkolnego 1963 – 1964 Kuratorium Łódzkiego Okręgu Szkolnego powierzyło obowiązki dyrektora Liceum Pedagogicznego Kazimierzowi Pigoniowi. Funkcje Dyrektora kolejnych placówek powstających w tym budynku pełnił on przez 28 lat. Liceum przygotowało 1200 nauczycieli. Wśród nich są nauczyciele, którzy uczą obecnie w naszej szkole. Są nimi Krzysztofa Łęska i Zygmunt Oziembała. W roku szkolnym 1964 – 1965 doszło w szkole do poważnych zmian. Nastąpiła powolna likwidacja Liceum Pedagogicznego na miejsce którego powstało Technikum Łączności i Zasadnicza Szkoła Elektryczna. Technikum Łączności działało od 1971roku . Przygotowało około 180 fachowców o specjalności radiowo fizycznych.

                W roku szkolnym 1967 – 1968 w miejsce znajdującego się w stanie likwidacji Technikum Łączności zostało otwarte Technikum Elektryczne o specjalności elektomechanika ogólna a w roku następnym utworzono dwie klasy Zasadniczej Szkoły Zawodowej.

Zmiana profilu szkoły spowodowała zmianę kadry specjalistycznej, powstały nowe pracownie tj. maszyn, urządzeń i aparatów elektrycznych.

W 1971roku  Technikum Elektryczne i Zasadnicza Szkoła Zawodowa otrzymała imię Andrzeja Chodury. W następnym roku powstało Liceum zawodowe oraz 3letnie Technikum Elektryczne na podbudowie Zasadniczej Szkoły Zawodowej.

W 1974 roku nastąpiło połączenie Szkół Zawodowych w jeden Zespół pod nazwą Zespół Szkół Zawodowych nr. 3 im. Andrzeja Chodury. Do 1991 roku dyrektorem ZSZ nr.3 był mgr. Kazimierz Pigoń a funkcje zastępców pełnili: mgr. Stanisław Karasek (1974- 1976) mgr. Marian  Ościk (1977 – 1985) i mgr. Krzysztofa Łęska (1985 – 1991).

W ZSZ nr 3 bardzo dobrze rozwinięta była działalność pozalekcyjna. Inspirowali ją zarówno nauczyciele przedmiotów zawodowych jak i ogólnokształcących. Efektem tej działalności było uczestnictwo uczniów w olimpiadach: Wiedzy Technicznej, Wiedzy o Polsce i Świecie Współczesnym, Wiedzy Historycznej, Wiedzy o Wynalazczości.

   W roku szkolnym 1991 – 92 ZSZ nr 3 rozpoczął prace pod kierownictwem nowej dyrekcji. Dyrektorem został mgr inż. Jerzy Prokopowicz, zastępcą mgr inż. Barbara Bąk. Rok ten rozpoczął okres ciągłych zmian i rozwoju szkoły.

   Już w 1992r powstało 5-letnie Technikum Elektroniczne a szkoła zmieniła nazwę na Zespół Szkół Elektryczno – Elektronicznych.

   Życie każdego miasta obfituje w różne ważne historyczne wydarzenia. Dla Radomska znaczącą datą był 8 październik 1994, w którym to dniu w Miejskim Domu Kultury odbyła się uroczysta inauguracja roku akademickiego 1994 – 95 dla studentów Studiów Zaocznych.

   W 1995r powstało 4letnie Liceum Techniczne, szkoła dostosowana do statutów wschodnioeuropejskich i wymogów gospodarki rynkowej. W programie tej szkoły znalazły się nowe przedmioty ułatwiające młodzieży życiowy start – przedsiębiorczość i komputeryzacja. Równocześnie następuje stopniowa likwidacja 4letniego Liceum Zawodowego.

   20 lutego 1996r na posiedzeniu Rady Pedagogicznej zapadła decyzja dotycząca nadania szkole imienia. Zgłoszono 3 kandydatury: Marii Curie-Skłodowskiej, Janusza Groszkowskiego i Gabriela Narutowicza. W wyniku głosowania Rada postanowiła, że patronem będzie prof. dr inż. Janusz Groszkowski.

   9 października 1996r odbyła się uroczysta sesja naukowa poświęcona przyszłemu patronowi ZSE-E. Gościem honorowym uczestniczącym w tym ważnym wydarzeniu była najstarszy żyjący współpracownik i uczeń Janusza Groszkowskiego, prof. Bohdan Błaszkowski.

  14 października 1996 odbyła się uroczystość wręczenia sztandaru ufundowanego przez Społeczny Komitet Rozbudowy Szkoły oraz nadania imienia Zespołowi Szkół Elektryczno – Elektronicznych. Swoją obecnością zaszczyciła zebranych dr Krystyna Łukawska (córka prof. Janusza Groszkowskiego. Wśród zaproszonych gości znaleźli się również Jacek Ciecióra oraz dr Wojciech Górski, przedstawiciele Kuratorium Oświaty w Piotrkowie Trybunalskim.

   8 listopada 1996r został poświęcony Sztandar Szkoły. Mszę św. Celebrował oraz dokonał poświęcenia sztandaru Dziekan Dekanatu Radomszczańskiego ks. prałat Marian Jezierski.

   Dnia 2 czerwca 1997r został otwarty ZSE-E nowy segment dydaktyczny w którym zostanie utworzony 6 pracowni specjalistycznych. Przecięcia wstęgi dzielącej zebranych od nowych sal dokonali: Kazimierz Dera, Jacek Ciecióra, Stanisław Witaszczyk, Janina Skibicka, oraz dyrektor szkoły Jerzy Prokopowicz. Obecni byli również prezydent miasta Radomska Jerzy Słowiński, wiceprezydent Bożena Werner oraz przewodniczący Rady Miasta Lucjan Ociepa. W tym dniu odbyło się również wręczenie świadectw maturalnych pierwszym absolwentom technikum elektronicznego.

   Wiele form działalności szkoły jest możliwe dzięki jej stopniowemu uspołecznianiu, czyli wspólnemu zaangażowaniu rodziców, uczniów i nauczycieli. Na bazie tego, co może w obecnych warunkach zaproponować państwowa oświata postanowiono opierając się na własnych koncepcjach organizacyjnych i wypracowanych środkach finansowych stworzyć nowoczesną szkołę z aktualnymi treściami nauczania.

   Większość problemów rozwiązywana jest dzięki pomocy – nie tylko finansowej – Komitetu Rodzicielskiego, którego członkowie aktywnie uczestniczą w życiu szkoły.

   W uznaniu szczególnych osiągnięć w działalności na rzecz rozwoju szkół i innych placówek oświatowo – wychowawczych oraz pomocy nauczycielom Społeczny Komitet Rozbudowy Szkół przy Zespole Szkół Elektryczno – Elektronicznych został uhonorowany Odznaką Honorową Ministra Edukacji Narodowej.